ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد ششم)
شیخ مهدى نجفى كاشانى اعلى اللَّه مقامه یكى از علماء بزرگ معاصر كاشان بودند. وى در ماه رمضان 1293 قمرى متولد شده و مقدمات و سطوح را در كاشان و اصفهان و مدتى هم در قزوین خوانده آنگاه مهاجرت به نجف اشرف نموده و از محضر درس بزرگان حوزه نجف مخصوصاً محضر درس مرحوم آیت‏اللَّه آخوند خراسانى صاحب كفایه استفاده و پس از چهار سال اقامت در نجف بر اثر عوارضى به كاشان آمده و مجدداً به نجف اشرف مراجعت نموده و مدت هفت سال دیگر اقامت داشته و در محضر درس بزرگان مخصوصاً آیت‏اللَّه شریعت اصفهانى حاضر و استفاده مى‏نمود سپس به خواهش و اصرار جمعى از مؤمنین به كاشان آمده و در محله محتشم اقامت نموده‏اند. ایشان گذشته از اقامه نماز جماعت اشتغال به تدریس و ارشاد مردم داشته‏اند در زهد و تقوى و قناعت نفس و در عفت و ورع و مناعت ضرب‏المثل بوده و در میان عام و خاص مشهور به نفسى مطمئن و دلى آرام با خضوع و خشوع و مهابتى عظیم داشت و فوق‏العاده مقید به آداب و رسوم دینى بود و حتى‏الامكان مستحبات را ترك نمى‏كرد و از مكروهات اجتناب مى‏نمود و در امور دینى عجیب متعصب و متصلب بود. در امر به معروف و نهى از منكر جدى و در مبارزه با خرافات و موهومات و روشن كردن مردم كوشا بود و ملامت لائمین او را از این كار بازنمى‏داشت (لا تأخذه فى اللَّه لومة لائم) در وعظ و ارشاد مردم كمتر مسامحه نمى‏كرد شب و روز و در هر موقع مناسب و در هر مجلس و محفل مردم را ارشاد مى‏كرد و موعظه مى‏فرمود و در این موضوع اصرار و پافشارى زیادى داشت به طورى كه امكان نداشت در مجلسى كه ایشان بود سخنان بیهوده و حرفهاى متفرقه مجلس بزرگوار شود وقت را غنیمت شمرده و از فرصت حداكثر استفاده را مى‏نمود. در احیاء امر اهل‏بیت علیهم‏السلام جدیت و كوشش خاصى داشت و در احادیث اهل‏بیت علیهم‏السلام و تاریخ اسلام ید طولا و اطلاع وسیعى داشت زندگیش از هر جهت بسیط و ساده و در زهد و قناعت و ورع و تقوا و مناعت در زمان خود كم‏نظیر بود. مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید محمود شاهرودى مى‏فرمود هنگامى كه آن مرحوم در نجف در مدرسه بزرگ مرحوم آخوند حجره داشت و ما عده‏اى بودیم كه كاملا مراقب و مواظب احوال ایشان بودیم و بالاخره طورى ایشان را شناختیم كه با وجود نماز جماعتهاى مهم در نجف با اصرار زیادى ایشان را مى‏بردیم بالاى بام مدرسه و وادار به نماز مى‏كردیم و به ایشان اقتدا مى‏نمودیم و گاهى در مواقع مناسب ما را با بیانى شافى و جذاب و مهیج موعظه مى‏كرد. و آن مرحوم در اثر تجربه و شناخت مزاج خویش از خصوصیات و عوارض مزاج خود كاملا اطلاع داشت كه در طول عمر خود به طبیب و دكتر مراجعه نكرد و ابداً دوا و دارو نخورد به هیچوجه و این از عجایب احوال ایشان بود گاهى كه عوارضى بر ایشان طارى مى‏شد چون كاملا آشناى به مزاج و عوارض مزاج خود بود عوارض طاریه را به وسیله غذاى مناسب و پرهیز از غذاى نامناسب علاج مى‏كرد تا در سن هشتاد و یك سالگى در سال 1374 قمرى در ماه مبارك رمضان دعوت حق را لبیك گفت و به جوار رحمت واسعه خداى متعال رفت خدا او را رحمت فرماید.