ابوالقاسم محمدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد ششم)

ابوالقاسم بن مرحوم آیت‏اللَّه محمدى از علماء محترم معاصر گلپایگانست. وى در ربیع‏المولود 1325 ق در قریه اسفرنجان دیده بدنیا گشود و بعد از طى دوران كودكى و تحصیل مختصرى از مقدمات رهسپار اصفهان شده و در خدمت اساتید آن محیط دانش مفذمات و سطح را فراگرفت و در سال 1307 شمسى به نجف اشرف مشرف و در آن محیط نورانى در خدمت مرحوم آیت‏اللَّه مشكینى و مرحوم آیت‏اللَّه عراقى و آیت‏اللَّه العظمى اصفهانى رضوان‏اللَّه‏علیهم اشتغال به تحصیل داشت و بعد از هفت سال در سال 1314 شمسى با دریافت اجازه اجتهاد از محضر مبارك آیتین عراقى و اصفهانى طاب اللَّه ثراهما به ایران مراجعت و چند سالى در خدمت پدر به انجام وظائف دینى و اجتماعى مشغول بود تا در سال 1320 شمسى نعمت وجود پدر را از دست داده و از آن تاریخ شخصاً با اتكال به لطف خدا او توسل به ذیل عنایت حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام متصدى حفظ نظام امور دینى و خدمات اجتماعى این منطقه گردید. و با اینكه از سال 1322 برحسب دعوت كه اهالى شهر گلپایگان از او نمودند موفق شد كه در محیط به اقامه جمعه و جماعت بپردازد و نماز جمعه كه سالها بود از آن محیط متروك و مهجور بود زنده نموده و بپاى بدارد و توانست كه مسجد جامع تاریخى و باعظمت این شهر را كه متروك و مهجور و مخروبه بود افتتاح نماید و آن را معمور و مورد استفاده كامل قرار دهد. مع ذلك محل سكونت خود را تغییر نداد و در موطن پدرى خود زندگى مى‏كرد تا عاقبت كثرت احتیاج مردم شهر بوجود او با عوامل دیگر ایجاب نمود كه به شهر منتقل شود و در چند سال قبل این اقدام را نمود و به شهر منتقل شد و جمیع اوقات زندگى خود را در اختیار مردم شهر و دهات گلپایگان قرار داد و مسجد جامع را به صورت بسیار جالبى معمور و مجهز نمود و آن را پایگاه برازنده اقامه جمعه و جماعت این محیط كرده و آیت‏اللَّه حایرى گلپایگانى در مورد این موفقیت این چند شعر ذیل سرودند. مسجد مزبور از هر جهت مجهز و داراى كتابخانه نفیسى است كه در ردیف مساجد معمور درجه اول ایران مى‏باشد.