شهاب مصطفوی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هفتم)

شهاب بن آقا حسن مصطفوى همدانى از علماء محترم معاصر بودند در ملایر. ایشان در قریه سوزن از قراء دره جزین همدان در نیمه ماه شعبان 1323 قمرى متولد شده و از كودكى اشتغال به تحصیل نموده و پس از خواندن صرف و نحو به همدان آمده و تا یكسال در آنجا تحصیل نموده و بعد مدتى در دره جزین از محضر عالم زاهد حاج میرزا مقیم زنجانى استفاده كرده و در سال 1342 ق مهاجرت به قم نموده و فقه و اصول را از محضر مرحوم آیت‏اللَّه آقامیرزا سید على یثربى كاشانى و مرحوم آیت‏اللَّه خونسارى و آیت‏اللَّه فیض و آیت‏اللَّه آقاشیخ محمدعلى حایرى و آیت‏اللَّه العظمى حاج شیخ عبدالكریم حایرى و بالاخص آیت‏اللَّه فقید سیدنا الاستاد آقا سید محمدحجت كوهكمرى استفاده نموده و حكمت را از محضر مرحوم آیت‏اللَّه آقا میرزا محمدعلى شاه‏آبادى بهره‏مند گردیده و چون آیت‏اللَّه حجت رضوان‏اللَّه علیه را از دیگران از جهانى شایسته تردید ملازمت ایشان را اختیار و در شمار اصحاب خاص و خواص حواریین ایشان درآمده و مورد توجه و اعتماد و وثوق معظم‏له گردیده و در سال 1364 قمرى كه خشك سالى شد و مردم را علماء دعاء باران خواستند و مرحوم آیت‏اللَّه خونسارى با تشریفات زیادى با استسقاء رفتند به ایشان هم با مرحوم آیت‏اللَّه حجت با جماعتى به مسجد جمكران رفتند و حدود پنج ساعت دعاء و نماز خوانده و تضرع نمودند تا از الطاف الهى بارانى شدیدى باریده به طورى كه با زحمت فراوان برگشته و مورد استقبال و تقدیر آیت‏اللَّه شدند در خدمت آن بزرگوار بودند تا مردم ملایر از آن مرحوم تقاضاى عالم و پیشوائى نمودند ایشان هم معظم‏له را انتخاب و اعزام به ملایر نمودند و آن مرحوم تا اواخر عمر گرچه مواجه با كم‏لطفى‏هاى بعضى از مراجع عصر گردیدند به انجام وظائف دینى از قبیل اقامه جماعت و تأسیس مدرسه دینى در ملایر و تربیت طلاب و محصلین و تبلیغ دین و ترویج احكام داشتند تا در حدود 1378 با دلى پر از غصه از دنیا رفته و به موالیان خویش پیوستند. آثار علمى ایشان از این قرار است 1- رساله جامعى در تجارت از اول بیع تا آخر خیارات 2- رساله‏اى در اصول دین 3- رساله در قاعده لاضرر 4- حواشى بر مصباح الفقیه همدانى 5- مقدمه‏اى در تفسیر قرآن و غیره (1378 -1323/ 1322 ق)، عالم دینى. در قریه‏ى سوزن از قراى دره جزین همدان به دنیا آمد. پس از فراگیرى صرف و نحو به همدان رفت و مدت یك سال در آنجا تحصیل كرد. از محضر حاج شیخ هاشم همدانى استفاده نمود. او مدتى نیز در دره جزین از محضر میرزا مقیم زنجانى استفاده نمود. در 1342 ق به قم رفت و فقه و اصول را از محضر میرزا سید على یثربى كاشانى و آیت‏اللَّه سید محمدتقى خوانسارى و آیت‏اللَّه فیض و آیت‏اللَّه شیخ محمدعلى حایرى یزدى و آیت‏اللَّه شیخ عبدالكریم حایرى یزدى و آیت‏اللَّه سید محمد حجت و حكمت را از محضر میرزا محمدعلى شاه آبادى فراگرفت. وى از شاگردان برجسته‏ى آیت‏اللَّه حجت بود. در ملایر درگذشت. از آثارش: رساله‏اى در «تجارت»، از اول «بیع» تا آخر «خیارات»؛ رساله‏اى در «اصول دین»؛ رساله‏اى در «قاعده‏ى لا ضرر»؛ حواشى بر «مصباح الفقیه» همدانى؛ «مقدمه‏اى در تفسیر قرآن».[1]