محمود سجادی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هفتم)

محمود فرزند آقا سیدجواد از علما جماعت و سادات خمینى شهرستان نجف‏آباد به دنیا آمده و در بیت علم و سیادت پرورش یافته و پس از خواندن مقدمات در مل به اصفهان آمده و از محضر مدرسین بزرگ حوزه اصفهان مانند آیت‏اللَّه حاج میرزا بدیع و آیت‏اللَّه آقا سید محمدباقر درچه‏اى (استاد آیت‏اللَّه العظمى بروجردى) و مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید مهدى درچه‏اى و آیت‏اللَّه العظمى حاج شیخ محمدتقى مسجدشاهى معروف به (آقانجفى) استفاده نموده و پس از وصول مقام علم و كمال و معنویت به نجف‏آباد برگشته و به انجام وظائف دینى از قبیل اقامه جماعت و تبلیغ احكام و ارشد انام پرداخته تا در شب سه‏شنبه اول ربیع‏الاخر 1386 ق در سن 86 سالگى به رحمت حق و جوار اجداد طاهرین خویش پیوسته است. مرحوم سجادى به واسطه قدس و تقوا و زهد و معنویت خاصى كه داشت مورد علاقه و توجه عموم مردم نجف‏آباد و حومه آن بود و مردم به او به نظر (اجاق) مى‏نگریسته و اعتقاد مخصوصى داشتند و او را صاحب نفس و مستجاب الدعوه مى‏دانستند و لذا در مرگ او ازدحام عجیبى نموده و با آه و حسرت او را تشییع كردند. مرحوم سجادى داراى منبر جذاب و مهیجى بودند و در ایام عاشوراء و شبهاى قدر و جمعه كه دعاء كمیل و غیره مى‏خواندند صداى گریه و ناله مردم به اطراف نجف‏آباد مى‏رسید. و آن مرحوم سهم مبارك امام علیه‏السلام قبول نمى‏كردند و از سهم سادات هم حتى‏المقدور خوددارى مى‏كرد زیرا چنانچه اشاره نمودم مردم عقیده و ارادات خاصى به ایشان داشتند و همواره سیل نذورات از نجف‏آباد و اطراف آن به سوى آن مرحوم سرازیر بود و آنچه مى‏رسید نمى‏گذاشت تا شب بماند. بلكه به فقراء مى‏داد عده‏اى نسبت كرامت به او مى‏دادند و قضایاى بسیارى از ایشان حكایت شده كه موید این معنا مى‏باشد از خصایص ایشان كثرت توسلش به ساحت قدس ولى عصر عجل‏اللَّه فرجه الشریف بود كه در شدایدش پیدا نموده و فورا به نتیجه مى‏رسید. از آثار ایشان مسجد بزرگ نجف‏آباد است كه منظره آن گذشت و آن مزین به كاشیكاریهاى درونى و بیرونى است كه نصف آن در زمان حیات آن مرحوم بنا و مابقى بعد از فوت ایشان به دست فرزندش حجةالاسلام آقا سیدجواد سجادى به اتمام رسید.