ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هفتم)
عباس بن رضا بن احمد ابرند آبادى یزدى حایرى معروف (باخفش) متبحر در علوم عربیت بود. وى بنابر گفته صاحب الذریعه عالمى بارع و ادیبى از علماء كربلا و ائمه جماعت و موثقین آن دیار و صاحب ورع و صلاح از شاگردان علامه ملاحسین اردكانى و علامه آقاشیخ على مدرس یزدى و در علوم ادبیت مهارت كامل داشته و لذا مشهور باخفش شده و در 13 ماه رمضان 1329 وفات نمود و دو فرزند به نام شیخ على‏اكبر و شیخ محمدعلى به یادگار گذارد كه هر دو اهل فضل و كمال و منبر كربلا بوده‏اند. وى داراى طبع شعر بوده و اشعارى از جمله مخمسى در مدح حضرت امیرالمؤمنین (ع) دارد كه این مخمس از آن است. یا علیا علت بك العلیاء و تناهى فى وصفك الاطراء كل شیى‏ء سوى و لاك هباء كنت نورا تجلى به الظلماء حین لا آدم و لا حواء