ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هفتم)
غلامرضا بن حاج ابراهیم یزدى خراسانى عالمى كامل و فاضلى بارع از مفاخر دانشمندان و گویندگان و معاصر شهرستان یزد بوده‏اند. تولد آن جناب در سال 1295 قمرى در خراسان واقع شده و بعد از آموختن اولیات در سال 1314 مهاجرت به اصفهان نموده و مقدمات علوم را از بعض از افاضل آنجا آموخته و در سال 1319 به نجف اشرف عزیمت نموده و از محضر مرحوم حاج میرزا حسین خلیلى و مرحوم آخوند خراسانى و علامه یزدى صاحب عروه و حاج شیخ هادى تهرانى و بعد به علامه میرزا محمدباقر اصطهباناتى پیوسته و در معیت آن مرحوم به شیراز مسافرت و در سال 1325 قمرى به یزد برگشته و به وظائف شرعى از اقامه جماعت و ارشاد مردم از طریق منبر و غیره پرداخته و مسافرتهاى عدیده‏اى به طبس و مشهد مقدس نموده و در همه جا مردم را از مواعظ حسنه خود بهره‏مند ساخته تا در روز 26 ذى‏الحجة سال 1378 قمرى در قریه طزرجان یزد بدرود حیات گفته و مردم علاقمند یزد و حومه آن جنازه وى را از طزرجان كه در پنجاه كیلومترى یزد است با دوش خود به شهر یزد آورده و در امامزاده جعفر در مقبره شخصى دفن نمودند. داراى آثار خالده‏اى مانند كتاب (مفتاح علوم القرآن) كه در سال 1361 شروع و در سال 1365 ق تكمیل نموده و در آن تاریخ ولادت و بعضى حالات و اسفار خود را ذكر كرده است مى‏باشد. نگارنده گوید: به خاطر دارم كه آن مرحوم در اوائل سال 1363 قمرى با فرزند فاضل و برومندش از مكه مراجعت و در قم مورد استقبال گرم و توجه مخصوص مراجع بزرگ و فضلا عالیقدر فراگرفته. و بنابر اصرار آیات عظام و دانشمندان حوزه چند ماهى اقامت و در مدرسه فیضیه اقامه جماعت و درس تفسیر گذارده و اكابر وقت مانند مرحوم آیت‏اللَّه محقق داماد و غیره شركت مى‏نمودند. و در همان سال فرزند مذكورش مریض و بدرود حیات گفتند و آقایان دروس را با احترام آن پدر تعطیل و براى تشییع حاضر ولى آن مرحوم درس خود را تعطیل نكرد و فرمود ما براى مرگ فرزندمان درس را تعطیل نمى‏كنیم و بعد از اتمام درس تشییع باشكوهى نمودند و خود آن مرحوم با دلى قرص و بدون اضطراب بر جنازه فرزندش نماز خوانده و پیوسته شكر و ذكر خدا بر زبانش جارى بود و تمام بزرگان از صبر و طاقت او تعجب مى‏كردند رحمه‏اللَّه علیه.