ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد نهم)
محمدباقر فرزند عالم جلیل حاج شیخ عباس خالصى از فضلاء و نویسندگان حاضر حوزه علمیه قم مى‏باشند كه در شب جمعه 21 محرم‏الحرام 1361 قمرى برابر هشتم آبانماه 1321 شمسى در یكى از قراء قائنات خراسان به دنیا آمده و همواره از دوستداران روحانیت بوده و از سن 6 سالگى مشغول به تعلم و فراگرفتن علوم اسلامى شده و مقدمات را در همان قریه خدمت پدرش خوانده و در سن 13 سالگى به مشهد آمده و در مدرسه ابدالخان ساكن و حدود هشت سال در آنجا اشتغال به درس و تحصیل ادبیات و اصول و فقه ابتدائى داشته و از محضر مرحوم ادیب نیشابورى استفاده كامل نموده و پس از شش ماه از رحلت مرحوم آیت‏اللَّه العظمى بروجردى در سال 1341 شمسى به قم مهاجرت نموده، و در مدرسه فیضیه سكونت و به خواندن رسائل و مكاسب با تحقیق كامل و دقت بسیار پرداخته و پس از وقایع فیضیه و حوادث دیگر عزیمت به نجف اشرف نموده و در آنجا شروع به خواندن كفایه نموده و پس از اتمام آن به درس خارج فقه و اصول آیات عظام و بالاخص علامه محقق و استاد بزرگ آیت‏اللَّه خوئى شركت و چندین سال از درس اصول ایشان و سایرین استفاده نموده تا پس از فشار دولت عراق به ایرانیان مقیم كه خارج شوند با اصرار وارد ماجدش به قم آمده و اقامت در این شهر علمى و مذهبى را اختیار و به كار تحقیق و تألیف اشتغال دارند. تألیفات ایشان مطبوعا و مخطوطا به قرار زیر است: 1- نقش ادیان در مبارزه با استعمار 2- پیامبر باسواد 3- اصول علمى انقلاب 4- شعار انقلاب 5- اسلام‏شناسى رد بر نوشته یك فرد ماركسیست 6- ده انتقاد و پاسخ به ترجمه رساله الفصول العشره فى الغیبه شیخ مفید (ره) 7- همگام با معارف اسلام ترجمه رساله سعدیه علامه حلى اما مخطوطات: 1- شرح استدلالى لمعه ناتمام. 2- حاشیه بر اجود التقریرات. 3- رساله در تحقیق و بررسى ولایت فقیه در عصر غیبت. 4- جزوه‏اى درباره آزادى و جزواتى متعددى در فقه و اصول و غیره.