محمدباقر ملکی میانجی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 14
منبع : گنجینه دانشمندان (جلد نهم)
محمدباقر ملكى میانجى فرزند عبدالعظیم فرزند حاج علیمرادى از علماء متقى معاصر در میانج آذربایجان مىباشند، كه در سال 1324 قمرى در قصبه ترك (بفتح تاء و سكون راء و كاف) از محال گرمرود شهرستان میانه به دنیا آمده و بعد از تحصیلات فارسى ادبیات و قسمتى از قوانین و ریاض را در زادگاهش خدمت آقا سید واسع كاظمى تركى (ره) كه از شاگردان مرحوم آخوند خراسانى بوده فراگرفته است.
سپس در سال 1349 قمرى به مشهد رضوى عزیمت نموده و در حوزه علمیه مشهد اشتغال به تحصیل رسائل و كفایه از مرحوم حاج شیخ هاشم قزوینى و فلسفه و كلام را در حضور مرحوم آیتاللَّه حاج شیخ مجتبى قزوینى و قسمتى از خارج فقه را از مرحوم حاج میرزا محمد آقازاده خراسانى و همچنین قسمتى از خارج فقه و اصول و یك دوره كامل معارف اسلامى را از محضر عالم ربانى و علامه سبحانى آیتاللَّه میرزا مهدى غروى اصفهانى فراگرفته و در سال 1363 قمرى از آن مرحوم دریافت اجازه اجتهاد و روایتى نموده و سپس به سوى آذربایجان و قصبه ترك زادگاهش كه مركز محال گرمرود میانه است عزیمت و در آنجا سكونت نموده و به خدمات دینى از امامت و تفسیر قرآن و معارف اسلام و ترویج دین و درس اخلاق پرداخته و خدمات شایانى نموده و در اواخر 1378 قمرى به قم آمده و در حوزه به تدریس خارج اصول و تفسیر و معارف اسلامى اشتغال یافته است.
آثار علمى ایشان از این قرار است
1- تفسیر آیات الاحكام
2- بدایع الكلام به طبع رسیده است.
3- یكدوره معارف اسلامى تا آخر معاد (مخطوط).
4- تفسیر قرآن از اول تا سوره نساء و از سوره مزمل تا آخر قرآن.
5- یكدوره تقریرات درس میرزا مهدى اصفهانى (مخطوط).
(تو ح 1324 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى و مفسر. در ترك از توابع میانه آذربایجان به دنیا آمد. در همان جا ادبیات عرب، منطق، اصول و فقه را در محضر سید واسع كاظمى تركى، كه از شاگردان برجستهى آخوند خراسانى بود، فراگرفت. در 1349 ق به مشهد رفت و در سطوح عالى نزد آیتاللَّه شیخ هاشم قزوینى و در فلسفه و كلام نزد آیتاللَّه شیخ مجتبى قزوینى و در درس خارج نزد زعیم حوزهى علمیه مشهد، آیتاللَّه میرزا محمد آقازادهى خراسانى، تلمذ كرد. او همچنین یك دوره اصول فقه و یك دورهى كامل اصول عقاید و معارف اسلامى را از محضر آیتاللَّه میرزا مهدى غروى اصفهانى استفاده نمود و از ایشان به دریافت اجازه اجتهاد و نقل حدیث نایل آمد، اجازهاى كه آیتاللَّه حجت كوه كمرى نیز آن را تأیید كرد. او از معتقدان به مكتب تفكیك محسوب مىشد. بعدها در قم مورد توجه آیتاللَّه بروجردى قرار گرفت و پس از سكونت در آنجا عهدهدار تدریس خارج اصول و تعلیم تفسیر و معارف اسلامى گردید. او در طول عمر خویش تلاش بسیارى براى كمك به محرومان و اقدامات زیادى در امور عام المنفعه نمود. از آثارش: «بدائع الكلام فى تفسیر آیات الاحكام»؛ تفسیر «فاتحة الكتاب»؛ «مناهج البیان»، در تفسیر قرآن؛ «تفسیر القرآن الكریم»؛ «الرشاد»، در توحید و معاد؛ دورهى كامل درس «اصول» آیتاللَّه آقا میرزا مهدى اصفهانى؛ رساله در «حبط و تكفیر»؛ رساله در «خمس».[1]
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}