عبدالوهاب وصال شیرازی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 14
منبع : گلزار مشاهیر
ادیب، محقق، شاعر.
تولد: 1302، شیراز.
درگذشت: 23 دى 1373.
عبدالوهاب وصال شیرازى متخلص به «نورانى»، فرزند میرزا على وصال متخلص به «روحانى» فرزند میرزا عبدالوهاب متخلص به «یزدانى» فرزند میرزا محمد شفیع متخلص به «وصال» شاعر دورهى قاجار، بود. از دوران كودكى در مكتب پدر خود بیش از آنچه در مدرسه مىتوان آموخت و اصول علم و ادب را فراگرفت. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در شیراز به پایان رسانید و براى ادامهى تحصیل به تهران رفت و با ورود به دانشگاه تهران در سال 1333 و طى مراحل مختلف، موفق به اخذ دكتراى زبان و ادبیات فارسى از دانشكدهى ادبیات شد. موضوع رسالهى دكتراى وى «طرز شعر در نیمهى اول قرن دهم» بود. از سال 1335 مدت سى سال در بخش زبان و ادبیات فارى دانشگاه شیراز به تدریس پرداخت و از همین مركز علمى با درجه استادى بازنشسته شد و از این پس دورههاى فوق لیسانس و دكتراى زبان و ادبیات فارسى در دانشگاهها به تدریس پرداخت. از جمله كارهاى ادبى وى تصحیح و تحشیهى او بر متون كلاسیك است كه از میان آنها باید از: تصحیح مصیبتنامه عطار (1338)؛ هزار مزار (1364، كتاب ملتمس الاحیاء معروف به هزار مزار تألیف عیسى بن جنید كه ترجمه شدالازار است)؛ فوائد السلوك (همراه با دكتر جلالى نایینى) نام برد. از وى همچنین دیوان شعرى به یادگار مانده است.
وى بیش از سى سال عضو پیوسته انجمن ادب فارس بود و از اوایل تشكیل «كانون دانش پارس» به عضویت آن درآمد و در جلسههاى آن شركت مستمر داشت.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}