ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر
ادیب، محقق، مدرس. تولد: 1306، تهران. درگذشت: 4 فروردین 1356، تهران. امیر حسین یزدگردى در سال 1329 از دانشسراى عالى درجه‏ى لیسانس و سال 1336 از دانشگاه تهران دكتراى ادبیات فارسى دریافت داشت. از سال 1329 تا 1334 در وزارت آموزش و پرورش شهرستان قم و پس از آن، تا سال 1359، در دانشكده‏ى الهیات و معارف اسلامى دانشگاه تهران به تدریس مشغول بود. او در عین حال آثار چندى را براى چاپ آماده كرد كه از آن جمله است: مقاله و تصحیح دیوان ظهیر فاریابى و حواشى بر دیوان حافظ و مرزبان‏نامه و جهانگشاى جوینى و راحة الصدور راوندى (كه به چاپ نرسیده است)؛ تصحیح و تعلیق نقثة المصدور (شهاب الدین محمد زیدرى، 1343)؛ حواصیل و بوتیمار (این كتاب در یازدهمین دوره كتاب سال جمهورى اسلامى ایران برنده‏ى رشته‏ى تاریخ و نقد در بخش ادبیات شده است)؛ مساعدت در زمینه‏ى تحشیه به مجتبى مینوى براى تصحیح كلیله و دمنه، همچنین بدیع‏الزمان فروزانفر از همكارى او در تصحیح بعضى از مجلدات دیوان كبیر مولانا یاد كرده است.