هرمز انصاری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

محقق. تولد: 1311، انزلى. درگذشت: 6 خرداد 1365، اصفهان. هرمز انصارى، فرزند سهام انصارى، پس از طى مدارس ابتدایى و متوسطه در اصفهان، از سال 1330 به ترتیب در دانشگاه‏هاى هامبورگ و كلن و برلین و فریبورگ به تحصیل حقوق و علوم سیاسى پرداخت. وى در سال 1336 از مدرسه عالى سیاسى برلین فارغ‏التحصیل شد. دو سال بعد در دانشگاه فریبورگ درباره‏ى «سازمان وزارت خارجه‏ى آمریكا» به تحقیق پرداخت. در سال 1339 به ایران بازگشت و مدتى كار مترجمى را در شركت‏هاى خارجى به عهده گرفت تا اینكه در مهر 1340 به آمریكا رفت و علوم مدیریت بازرگانى را آموخت. در بازگشت از آمریكا در مونیخ اقامت گزید و در آن شهر به موازات فعالیت‏هاى بازرگانى و روزنامه‏نگارى مخصوصا با ماهنامه‏ى «كاوه» (بین سال‏هاى 1342 الى 1346) مطالعات تازه‏اى را در مؤسسه‏ى تحقیقات سیاسى دانشگاه مونیخ آغاز كرد. در سال 1343 پژوهشى پیرامون «منابع قانون اساسى آمریكا» انجام داد و در همان سال كتاب اصطلاحات آلمانى- فارسى را به چاپ رسانید. پس از تدوین رساله‏ى دكتراى خود به نام «روابط ایران و آلمان بعد از جنگ بین‏الملل» به زبان آلمانى و انتشار آن از دانشگاه مونیخ به دریافت دكتراى علوم سیاسى نایل آمد. این كتاب در آلمان هم به چاپ رسید. در بازگشت به ایران به شهردارى ناحیه‏ى اصفهان منصوب شد (1347). در شهریور 1349 به عنوان مشاور برنامه‏ریزى به خدمت دانشگاه اصفهان درآمد و از مهر 1350 با سمت استادیارى به تدریس مسائل اقتصاد سیاسى پرداخت. در اسفند 1350 پژوهشى درباره‏ى «مشكلات ترافیك اصفهان و راه سامان بخشیدن به آن» را به پیش برد. در تابستان 1351 كتاب دیپلمات و روابط دیپلماتیك را منتشر ساخت. در همان سال در دانشگاه اصفهان به سمت مدیریت گروه علوم اجتماعى برگزیده شده و دو اثر تحقیقى دیگر از طرف دانشگاه به نام قانون شهردارى ایران و مطالعاتى درباره‏ى انقلاب ادارى ایران براساس و الگوى اصفهان انتشار داد. آخرین اثر هرمز انصارى، جامعه‏شناسى شهر اصفهان است كه در زمان حیات توفیق انتشارش نصیب او نشد.