ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد پنجم)
ابوالحسن محمد بن یوسف نیشابورى حكیم معروف ایرانى (ف. نیشابور 381 ه.ق./ 991 م.). وى شاگرد ابوزید احمد بن سهل بلخى و استاد ابوعلى احمد ابن محمد مسكویه و معاصر ابوحیان توحیدى است. عامرى در خراسان حكمت آموخت و سپس به خدمت ابن العمید رسید و در صحبت او به سال 364 ه.ق. به بغداد رفت و پنج سال هم در رى اقامت گزید و در این مدت ابوعلى مسكویه در مجلس درس او حاضر میشد ولى به گفته ابوحیان توحیدى كلمه‏اى از او استفاده نكرده. وى شارح فلسفه ارسطوست و كتابهاى الابصار و المبصر و النسك العقلى از اوست.