عبدالسلام

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد پنجم)

دوست گیلانى ابن عبدالقادر بن ابوصالح بن جنگى ملقب به ركن‏الدین اللَّه خلیفه عباسى (قر. 2 ه.). وى از خاندان تصوف و زهد بود و در بغداد زندگى مى‏كرد ولى به فلسفه رغبت داشت و كتابخانه‏اى شامل كتب در مباحث علوم عقلى فراهم آورد و بدین مناسبت شهرت یافت. گروهى از دشمنان بر او حسد بردند و او را به الحاد منسوب داشتند. كتابخانه او مورد تفتیش قرار گرفت و آنچه كتب راجع به فسلفه و شعب آن بود به رحبه (بغداد) بردند و در حضور مردم سوختند و خود عبدالسلام را نیز به زندان افكندند. پس از اندكى دشمنان از ملامت مردم به ستوه آمدند و پشیمان شدند و عبدالسلام را رها ساختند (189 ه.ق.) و هرچه از كتب او مانده بود به وى باز دادند (كارناه بزرگان ایران 33).