فارسی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 7 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)

خجندى (امام)، ضیاءالدین بن جلال‏الدین مسعود (ف. هرات 622 ه.ق) اصل وى از شیراز بود، ولى در جوانى به خراسان رفت و در خجند اقامت گزید و بدین جهت به خجندى معروف شد، اما در اشعار خود «پارسى» تخلص مى‏كرد. نسبش به سلمان فارسى مى‏رسد. وى از شاعران مشهور قر. 6 ه. و از شاگردان فخرالدین رازى بود و شرحى بر «الحصول» فخرالدین نوشته است. او ملوك خانیه و خوارزمشاهیان را ستوده است و از جمله‏ى ممدوحانش بیغوملك از آل افراسیاب و علاءالدین محمد بن تكش خوارزمشاه‏اند.