ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)
(بخش 1) بغوى (منسوب به بغ یا بغشور)، ابومحمد حسین بن مسعود، فقیه و عالم مذهب شافعیه و مفسر و محدث. (و. 436 ه.ق/ 1044 م.- ف. 510 ه.ق/ 1117 م). وى در علوم تبحر داشت و فقه را از قاضى حسین بن محمد كه یكى از شاگردان قفال مروزى بود آموخت. در تفصیل كلام‏اللَّه تصنیفى كرده و پاره‏اى از مشكلات را از قول پیامبر اكرم توضیح داده است. وى از راویان حدیث مى‏باشد و كتب بسیار به او منسوب است. وجه تسمیه‏ى فراء به مناسبت فروش فراء (بخش 1) است. از آثار او دو كتاب مصابیح‏السنة در حدیث و معالم‏التنزیل در تفسیر معروف است. فراء در مرو درگذشت و در كنار استادش قاضى حسین به خاك سپرده شد.