ملیت :  ایرانی   -  قرن : 7 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)
قزوینى، على ابن عمر بن على شافعى ملقب به نجم‏الدین و مكنى به ابوالحسن و ابوالمعالى و معروف به دبیران و كاتبى قزوینى، دانشمند و حكیم (ف. 675 ه.ق) وى در ریاضیات و هندسه و منطق و فنون حكمت تبحر داشت و در آلات رصدى ماهر بود و شاگرد نصیرالدین و استاد علامه‏ى حلى و قطب‏الدین محمود شیرازى بود و در قزوین تدریس مى‏كرد و حوزه‏ى درس او مجمع افاضل بود. از آثار او است: عین‏القواعد در منطق و حكمت، بحرالفوائد فى شرح عین‏القواعد، كه شرح مزجى كتاب عین‏القواعد (مذكور) است، جامع‏الدقائق فى كشف‏الحقائق در منطق، و آن كتابى است بزرگ و حاوى همه‏ى اصول و فروع علم منطق، حكمةالعین حاوى مباحث الهیات و طبیعیات حكمت و بر آن چند شرح نوشته‏اند، الشمسیه در منطق كه براى شمس‏الدین صاحب دیوان جوینى تألیف كرده و چند شرح بر آن نوشته‏اند.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ریاضیات و هندسه مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فلسفه - منطق