میبدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)

امیرحسین قاضى میر بن معین‏الدین حسینى میبدى ادیب و ریاضى‏دان و حكیم قرن دهم هجرى (ف. 904 یا 909 یا 911 ه.ق) در شیراز از جلال‏الدین دوانى و دیگر استادان زمان، علم و ادب و حكمت و تصوف آموخت، و بخصوص در هیئت و منطق و فلسفه شهرت یافت. در شعر نیز مهارتى داشت و منطقى تخلص مى‏كرد. از آثار اوست: 1- جام گیتى نما به فارسى در حكمت قدیم. 2- شرح دیوان منسوب به حضرت امیرالمؤمنین (ع). 3- شرح الهدایة الاثیریه. 4- شرح كافیه‏ى ابن‏حاجب در نحو. 5- شرح شمسیه در منطق. 6- شرح طوالع. 7- حاشیه‏ى تحریر اقلیدس خواجه نصیرالدین طوسى. 8- دیوان معمیات و غیره.