ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)
ابوالفضل احمد بن حسین ملقب به بدیع‏الزمان در حافظه و احاطه بر لغت، شعر و ادب اعجوبه‏ى زمان خود بود. گویند حافظه‏ى او به قدرى قوى بود كه قصائد 60 بیتى را به یك بار شنیدن حفظ مى‏كرد. وى در نظم و نثر عربى هر دو استاد بود و دیوان اشعار و مجموعه‏ى رسائل و مقامات او باقى است و مهمترین تألیف او همان «مقامات» است كه در فن مقامه‏نویس قدیمترین كتاب مى‏باشد. تولد بدیع‏الزمان در سال 358 در همدان و وفات او در سال 398 ه.ق در هرات واقع شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ادبیات و کتاب