عبدالوهاب شهیدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد اول)

عبدالوهاب شهیدى فرزند مرحوم حسن (صدرالاسلام) متولد 1301 در بخش میمه‏ى اصفهان در خانواده‏اى روحانى به دنیا آمد، تحصیلات ابتدایى را در میمه و بقیه را در تهران به پایان رساند. در سال 1318 به خدمت آموزش و پرورش به سمت آموزگارى درآمد و در سال 1320 به سربازى مى‏رود. پس از پایان خدمت سربازى رسماً به عنوان افزارمند در ارتش استخدام مى‏شود. شهیدى كار هنرى را در سال 1322 در گروهى كه عنوان «هنردوستان» را داشت شركت كرده و مدت سه سال تابلو موزیكال (مولانا، دید موسى یك شبانى را براه) و (گل و بلبل از اشعار حافظ) را اجرا و به روى پرده آورد و در كلاس جامعه باربد كه زیر نظر: اسماعیل مهرتاش اداره مى‏شد به فراگرفتن سنتور و عود و آموختن آواز اشتغال داشت و در حال حاضر ساز تخصصى او عود است. عبدالوهاب شهیدى در سال 1339 در رادیو با برنامه‏ى «گلها» فعالیت و همكارى خود را شروع كرد و تا سال 1357 در بسیارى از این برنامه‏ها شركت جسته و در طول این مدت آثار بزرگى از خود برجاى گذاشت شهیدى تاكنون هفت صفحه 33 دور از ساز سلوى خود پر كرده و براى شناساندن و آشنایى موسیقى اصیل و سنتى ایران سفرهایى به: فرانسه، انگلستان، آمریكا، آلمان، افغانستان كرده و برنامه‏اى نیز در بزرگداشت مولانا جلال‏الدین در تركیه بر مزار وى اجرا كرده بود كه با شور و حالى خاص همراه بوده است. عبدالوهاب شهیدى، احترام فوق‏العاده‏اى براى استاد آواز و ساز خود، اسماعیل مهرتاش قائل است و پس از آن به اساتیدى چون: مرتضى محجوبى، مهدى خالدى، حبیب‏اللَّه بدیعى، على تجویدى، پرویز یاحقى، حسین تهرانى، رضا ورزنده، فرامرز پایور، اصغر بهارى، حسن كسایى، حسن ناهید و جلیل شهناز عشق مى‏ورزد. از میان آهنگهایى كه تاكنون خوانده، بیشتر از همه به ترانه‏ى محلى «آنگاه گرم تو» كه تنظیم آن از استاد فرامرز پایور و شعر آن از هما میرافشار است علاقه دارد. (تو ح 1300 ش)، خواننده و نوازنده. در میمه‏ى اصفهان به دنیا آمد. پس از انتقال به تهران، بیش از ده سال از كلاس ساز و آواز اسماعیل مهرتاش استفاده كرد و علاوه بر خوانندگى به نواختن سنتور نیز آشنا شد و عود را نیز نیكو مى‏نواخت. شهیدى از خوانندگان برنامه‏ى گلهاى جاویدان رادیو ایران محسوب مى‏شد و صدایى رسا و دلنشنین داشت.[1]