ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد اول)
در كلاس هوشنگ نوائى من با چند نفر از موسیقیدانان هم‏سن و سال خود از جمله اكبر جدیكار آشنا شدم، جدیكار سنتور مى‏زد و حالا عشق نواختن او را به كلاس تار كشانده بود. پس از یكى دو سال او هم به گروه شاگردان استاد معروفى پیوست و نت و ردیف موسیقى را نزد آن استاد یگانه فراگرفت. ابراهیم سرخوش نوازنده‏ى چیره‏دست تار كه صاحب سبك و مضرابى با شیوه‏ى گذشتگان از دوستان پدر اكبر بود و در آن روزگار با خانم روح‏انگیز فعالیت هنرى داشت. او پس از پایان كلاس استاد معروفى كار با سرخوش را ادامه و در برنامه‏هایى كه استاد سرخوش با خانم روح‏انگیز داشت و دیگر اركسترها نوازنده‏ى دوم تار بود. او از سال 25 به بعد در اركستر برنامه‏هاى ارتش كه بیشتر هنرمندان موسیقى ما برنامه‏هاى خود را از آنجا شروع كرده بودند نوازنده‏ى تار بود. در دو سرى صفحاتى كه من در سال 1329 براى كمپانى شهرزاد و رویال خوانده‏ام اكبر نوازنده‏ى تار بوده است در سالهاى بعد گرفتارى روزگار و پاى‏بندى عیال و اولاد مثل بیشتر ما او را از آنچه دلش در گرو آن بود جدا كرد و با آن كه جدیكار است كار دلش را جدى نگرفت. البته گاهگاهى مضرابى به سیم دلش مى‏زند.