مظفر بشیری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد سوم)

مظفر بشیرى به سال 1319 در شهرستان ساوه پا به جهان هستى گذارد. وى عموى هنرمندى داشت كه روزها، ساعات متوالى براى خود تار مى‏نواخت و چه بسیار زیبا هم مى‏نواخت زیرا یكى از شاگردان خوب و بااستعداد یحیى زرین‏پنجه بود. مظفر بشیرى كه گهگاهى به منزل عموى خود مى‏رفت محو نواختن و پنجه شیرین او مى‏شد و از همین زمان بود كه وى در واقع عاشق بى‏قرار موسیقى و نواختن تار شد. عموى او كه علاقه و شیفتگى برادرزاده خود را نسبت به یادگیرى تار و نواختن آن دید براى وى تار كوچكى مى‏سازد و او را تحت تعلیم خود قرار مى‏دهد. بشیرى از هشت سالگى شروع به فراگیرى و آموختن تار نزد عموى خویش كرد و در شانزده سالگى همراه والدین خود به تهران آمد. در تهران وى براى آموختن نت به كلاس محمود ذوالفنون رفت و مدت یك سال و نیم نزد وى كار كرد و براى این‏كه از سبك‏هاى مختلف برخوردار شود، پس از چندى نزد استاد حسین یاحقى رفت و مدت پنج سال نزد این استاد بزرگ كار كرد و بسیارآموخت و شدیدا تحت تأثیر نوازندگى را قرار گرفت به طورى كه هم‏اكنون شیوه نوازندگى وى مطابق الگوى استادش مى‏باشد و به تصدیق اهل فن بسیار شیرین مى‏نوازد. مظفر بشیرى، مدت‏ها نزد منوچهر همایون‏پور رفت و گوشه‏ها و ردیف‏ها را فراگرفت و همایون‏پور تا آنجا كه توانست وى را در این راه همراهى كرد و خود بشیرى این مسئله را به نگارنده گوشزد كرد. مظفر بشیرى، از سال 1345، همكارى خود را با سازمان رادیو و تلویزیون ایران آغاز و با اركسترهاى مختلف كار كرد. مدت شش سال در این مؤسسه همكارى مدام داشت. و در چارچوب قراردادهاى، فرهنگى و هنرى همراه با گروه‏هاى مختلف رادیو و تلویزیون جهت شناساندن موسیقى سنتى ایران مسافرت‏هاى متعددى به ممالك آمریكا، افغانستان، عراق قطر كرد و هنرمندانى نظیر: احمد رحمانى پور، داود یاسرى، منوچهر پازوكى، جمال وفایى، اكبر گلپایگانى و محمودى خوانسارى وى را همراهى مى‏كردند. وى داراى چهار فرزند است كه سه دختر و یك پسر مى‏باشد كه پسرش گیتار كلاسیك مى‏نوازد و یكى از دخترهاى او سه‏تار مى‏نوازد كه این ساز را نزد خانم فریبا هدایتى هنرمند شایسته فراگرفته است.