فرهاد دلشاد

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد سوم)

فرهاد دلشاد، به سال 1324 در تهران متولد شد و میان برادرهاى خود هوشنگ و فریور دلشاد تنها خود به موسیقى روى آورد و شغل پدر را دنبال كرد. فرهاد دلشاد، در همان مغازه پدر به تعمیر و ساخت لوازم و آلات موسیقى پرداخت و همچنان به خدمات فرهنگى هنرى خود مشغول مى‏باشد. وى از سنین كودكى كه در مغازه پدر، رفت و آمد مى‏كرد به ساختن ساز علاقه‏مند شد و در این دوران سازهایى ساخت كه نبوغ او را در این حرفه نشان مى‏داد و هنوز دوران طفولیت را به اتمام نرسانیده بود كه روزى استاد ابراهیم قنبرى كه در وزارت فرهنگ و هنر كار مى‏كرد و دوستى نزدیكى با مرحوم دلشاد، پدر فرهاد داشت، كارهاى ظریف و زیبا و ابتكارى فرهاد را دید، او را بسیار مورد شویق قرار داد. همین امر جرقه‏اى بود كه به انبار وجود سراسر ذوق و استعداد او زده شد و وى را به ساختن ساز كشاند و چندى بعد نزد استاد محمد عشقى رفت و فن سه‏تارسازى را از ایشان فرا گرفت. فرهاد دلشاد، پس از اخذ دیپلم از هنرستان صنعتى تهران، براى تحقیق بیشتر و توسعه و پربار كردن اندوخته‏هاى خود به بسیارى از كشورهاى غربى مسافرت كرد و دوره‏هاى چندى را در رشته‏هاى ساخت و تعمیر سازهاى زهى و بادى نیز به اتمام رسانید. و اخیرا هم فن ویولن‏سازى را نزد ابراهیم قنبرى كه از نوابغ و نوادر روزگار در صنعت ویولن‏سازى جهان است و یكى از افتخارات میهن عزیزمان ایران مى‏باشد، با تمام وجود فراگرفته و استاد قنبرى هم، همان طور كه شیوه او بوده، وى را پدرانه و سینه به سینه باحوصله و بى‏شائبه و صرف اوقات بسیار، تمام ریزه‏كارى‏ها و اصول سازسازى خود را به فرهاد آموخته كه همین‏جا لازم به تذكر است كه فرهاد درود فراوان و سپاس بى‏پایان خویش را نثار این استاد بى‏جایگزین نموده و به نگارنده اظهار داشت: «همیشه مدیون این ابر مرد صنعت و هنر ایران خواهم بود.» فرهاد دلشاد، جوانى است خوش‏برخورد، هنرمند كه با اكثر سازها، با ساخت و نواختن آنها آشنایى كامل دارد و دور از هرگونه خودخواهى و تكبر به همه هنرمندان احترام مى‏گذارد به خصوص به استاد ابراهیم قنبرى، دكتر صفوت، مرحوم محمد عشقى و عباس شاپورى.