منیره طاها

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد سوم)

منیره طاها، فرزند حسین طاها به سال 1309 خورشیدى در شهرستان تبریز متولد گردید و پس از طى تحصیلات ابتدایى و دبیرستانى وارد دانشگاه شد و در رشته ادبیات به تحصیل پرداخت و موفق به اخذ دكتراى ادبیات گردید. وى یكى از بانوان فاضل و ادب‏دوست و شاعره و غزلسرایى بنام است و مانند استاد شهریار كه از مردان بزرگ و شعراى نامدار خطه آذربایجان است وى نیز از زنان بزرگ و شعراى نامدار آن سامان است. «تو كردى» مرا عاشقى شیدا فارغ از دنیا تو كردى (2 مرتبه) مرا عاقبت رسوا، مست و بى‏پروا تو كردى (2 مرتبه) نداند كس جانا چه كردى چه‏ها كردى با ما چه كردى (2 مرتبه) دو چشمم را دریا در افشان گوهرزا تو كردى (2 مرتبه) روان از چشم ما گوهرها دریاها تو كردى (2 مرتبه) نه یكدم از جورت فغان كردم نه دستى سوى آسمان كردم منم اكنون چون خاك راهى غبارى در شام سیاهى اگر مهرى رخشد تو آن مهرى اگر ماهى تابد تو آن ماهى اگر هستى باید تو هستى اگر بودى باید، تو بودى بى‏لطف و صفا باشدى به خدا بى‏تو هستى‏ها از دیدارت از رخسارت پیدا كنم سرمستى‏ها مشكى، عودى، منیر بزم‏آرایى چنگى، رودى، (2 مرتبه) «بهار من» اى بهار من اى نگار من بیا بیا بنشنى ببرم- كه بى‏تو از خود بى‏خبرم تو راحت جانى مى بجام تو- غم بكام تو بساغرى بنشان شررم- بیا بیا بنشین ببرم- بعهد و پیمانى مى‏سوزد همه پیكر من- بنشان با لبت اخگر من- بشكن ساغر و مى بسر من كه نشنوى فریاد مرا- چو بركنى بنیاد مرا- بجور و بیدادى چو جام جانم را شكنى- اگر نظر بر ما فكنى- چه جاى فریادى اى ساقى گل سیما- بنما كرمى با ما- یك جرعه شرابى ما را مست از مى نابم كن- از پیاله خرابم كن- پركن قدح مینا را ماییم و گداى خانه مى شد اى دل ما ویرانه مى بنگر به دل بشكسته ما در پاى خود اى مستانه مى با ما... مستى... با ما مستى‏ها تا كى بیا بیا بنشین ببرم- كه بى‏تو از خود بى‏خبرم- تو راحت جانى بساغر مى بنشان شررم- بیا بیا بنشین ببرم بعهد و پیمانى