ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد اول)
از افسران قزاقخانه و دوستان و نزدیكان میرپنج رضاخان بود. قبل از كودتا درجه‏ى سرتیپى داشت و فرماندهى آتریاد قزاق در تبریز با او بود. بعد از كودتا در متحدالشكل شدن قشون درجه‏ى سرلشكرى گرفت و به فرماندهى لشكر جدیدالتأسیس آذربایجان منصوب شد. قریب یك سال در آذربایجان اقامت داشت و مدتى نیز استاندارى با او بود. حمله‏هاى مكرر سمیتقو به آذربایجان از یك طرف و قیام افسران و نفرات ژاندارم به فرماندهى ماژور لاهوتى موجب گردید از آذربایجان تعویض شود و افسر تحصیلكرده و جوانى جانشین او گردد لذا فرماندهى لشكر را به سرتیپ امان‏اللَّه میرزا تحویل داد و به تهران آمد و عضو شوراى عالى نظام شد. در 1307 حكمران خوزستان شد و مدتى در آنجا بود تا به ریاست بازرسى مالى ارتش به جاى سردار مدحت جلایر برگزیده شد. در 1315 در ترمیم كابینه‏ى محمود جم به جاى امیر موثق نخجوان كفیل وزارت جنگ گردید و تا آبان 1318 در آن سمت باقى ماند. پس از استعفاى رضاشاه به اتفاق عده‏ى زیادى از امراء ارتش بازنشسته شد و سرانجام در 1331 درگذشت. سرلشكر امیرفضلى هیچ‏گونه تحصیلات نظامى نداشت. اهل جنگ نیز نبود. صرفاً دوستى او با رضاخان موجب شد در دوران بیست ساله مصدر خدماتى در ارتش بشود. امیرفضلى فوق‏العاده درشت و فربه و سمین بود. یكى از فرزندان او در نیروى هوائى درجه‏ى سرلشكرى گرفت و در روزهاى پایانى رژیم پهلوى رئیس هواپیمائى ملى شد.
فعالیت ها : : مشاهیر / سیاست