ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد اول)
فرزند میرزا محمد رفیع‏الممالك، متولد 1263. تحصیلات قدیمه‏ى خود را در خراسان نزد اساتید درجه‏ى اول ادامه داد و به درجه‏ى اجتهاد رسید. در اوایل مشروطیت با آزادى‏خواهان همكارى مى‏نمود و روزنامه‏ى بامداد روشن را انتشار داد. مدتى بدین كار اشتغال ورزید. در 1303 رئیس اداره‏ى فرهنگ شد و بعد به ریاست اوقاف رسید و مدتى بعد رئیس فرهنگ فارس شد. در این مأموریت خدماتى انجام داد و در توسعه‏ى مدارس و فرهنگ سعى بلیغ نمود. در نتیجه مورد توجه اهالى فارس قرار گرفت و مردم شیراز در دوره‏ى ششم او را به وكالت مجلس انتخاب كردند. پس از پایان مجلس به دعوت داور به وزارت عدلیه داخل شد و به عضویت دیوان عالى كشور منصوب گردید. پس از مدتى با حفظ سمت، مدیركل قضائى وزارت دادگسترى شد. در 1321 به جاى محمد سرورى بازرس دولت در بانك ملى ایران گردید و مدت 9 سال در این سمت باقى بود. در 1330 بر اثر تصادف با دوچرخه مصدوم و بسترى شد و در 63 سالگى درگذشت. او از فضلا و ادباى خوب ایران بود. الهامات خواجه یا حافظ شناسى، علم اخلاق یا حكمت عملى و ادب چیست و ادیب كیست سه اثر مهم اوست. در حافظ شناسى و تسلط به شناخت افكار حافظ جاى او در ردیف حافظ شناسان بزرگ ایران است. اصولاً خانواده‏ى وى همه اهل علم و حكمت و تحقیق بوده‏اند.
فعالیت ها : : مشاهیر / سیاست