ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد سوم)
محقق، روزنامه‏نگار، مترجم و دانشمند معروف در 1291 در همدان تولد یافت. تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در همدان تمام كرد و وارد دانشسرایعالى شد و لیسانس فلسفه و علوم تربیتى گرفت، ضمنا از دوران كودكى به آموختن زبانهاى خارجى ولعى عجیب داشت به طورى كه زبانهاى انگلیسى و فرانسه را به خوبى مى‏دانست و مدتى دبیر زبان انگلیسى در دارالفنون تهران بود، بعد مترجم وزارت امور خارجه شد و پس از چندى به ریاست اداره خبرگزارى پاریس كه در آن تاریخ ضمیمه وزارت امور خارجه بود رسید. در اداره كل تبلیغات نیز مشاغلى از قبیل ریاست اداره تبلیغات خارجى و مفسر سیاسى پیدا كرد. مشفق از جوانى كار نویسندگى و مترجمى در جراید را شروع كرد. ابتدا در روزنامه ایران عضو هیئت تحریریه بود بعد به مجلات مهرگان و مهر پیوست. در انتشار مجله آینده ایران یار و یاور عبدالرحمن فرامرزى بود. مدت پنج سال سردبیرى روزنامه كیهان را داشت و سرانجام در 1329 مجله هفتگى كاویان را به مسؤولیت خویش انتشار داد. كاویان كار خود را با همكارى نویسندگان و مترجمین درجه اول آغاز نمود. در همان نخستین شماره‏هاى سال اول در محافل مطبوعاتى و سیاسى جاى خود را باز كرد و وزنه مؤثرى در سیاست داخلى كشور شد. رویه كاویان در روزنامه‏نگارى ایفاى نقش اقلیت و انتقاد از اعمال دولت‏ها و ارائه طریق براى اصلاحات بود. مجله كاویان قریب هفت سال بطور منظم و مرتب انتشار یافت ولى در سالهاى آخر انتشار خود مواجه با خفقان مطبوعاتى و سانسور شدید بود. مشفق در این موقع كار مطبوعاتى را كه مؤثر در جامعه نبود كنار گذاشت و به كار تجارت پرداخت. پس از چندى جلاى وطن كرد و ایتالیا را براى اقامت خود برگزید و به صادرات فرش از ایران و فروش آن در ایتالیا مشغول شد. او ترجمه‏هاى زیادى از نویسندگان معروف دنیا انتشار داده است مانند مدرسه و اجتماع، نادرشاه و چند كتاب اجتماعى و روانشناسى دیگر مانند عشق و انتقام و منیاتیسم، روانشناسى براى همه، اصول اساسى روانكاوى و حافظه روانشناسى.
فعالیت ها : : مشاهیر / روزنامه نگاری