باغبان اردبیلی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 8 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی

ز نیمه اول قرن هشتم هجرى، طالبه از زنان عارف و شاعر. وى اهل آذربایجان و زنى كشاورز و مرید شیخ صفى‏الدین اردبیلى (735 ق) بود. گویند روزى این بانو به خاطرش افتاد كه شیخ یادى از او نمى‏كند. شعرى به تركى سرود كه معناى آن چنین است: «دیرگاهى است كه این سر با سوداى تو گیج است، دیرگاهى است كه این چشم اشك خونین مى‏ریزد، خود نمى‏گویى كه بدبخت چه كسى هستى؟» این شعر را با مقدارى سبزى و تره توسط پسرش به حضور شیخ فرستاد. شیخ پس از خواندن این شعر به او گفت: من چطور به مادرت علاقه داشته و یادى از او نمایم در صورتى كه او سبزى و تره را وزن نكرده مى‏فروشد؟