پروین

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

قرن سیزدهم و نیمه اول قرن چهاردهم هجرى، ملقب به شمس‏الحاجیه از زنان فاضل، ادیب و شاعر. وى ربیبه‏ى حاج میرزا حبیب خراسانى (1327 -1266 ق)، از علما و شعراى معروف خراسان بود. پروین بسیارى از اشعار میرزا حبیب را جواب مى‏گفته است. او در سن بیش از هفتاد سالگى درگذشت. از اشعار اوست: وصل یار و فصل فروردین خوش است طرف جوى و لاله و نسرین خوش است خوش نباشد هر خطى در هر لبى گرد آن لب آن خط مشكین خوش است بر گلستان رخت شب تا سحر همچو بلبل ناله پروین خوش است[1] (س سیزدهم و چهاردهم ق)، ادیب و شاعر. ملقب به شمس الحاجیه. وى نادخترى حاج میرزا حبیب خراسانى بود. پروین بسیارى از اشعار میرزا حبیب را جواب گفته است. او در سن بیش از هفتاد سالگى درگذشت.[2]