ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
ز 200 ق، از زنان پرهیزگار. وى از اهالى نیشابور بود. هنگامى كه امام رضا (ع) در راه سفر به مرو، در محله‏ى بلاش‏آباد نیشابور توقف نمودند به خانه زنى وارد شدند. چون امام آن خانه را پسندیدند، آن زن نیز به پسنده معروف شد. از خدیجه، نوه‏ى پسرى پسنده، نقل شده است كه امام (ع) دانه بادامى در حیاط خانه پسنده كاشت كه در همان سال سبز شد و به بار نشست. چون مردم آگاه شدند به قصد تبرك از میوه آن مى‏خوردند. بیماران نیز از آن مى‏خوردند و شفا مى‏یافتند. پس از مدتى درخت خشكید. حمدون پسر پسنده شاخه‏هاى آنرا برید و مدتى بعد كور شد و پسر حمدون آن درخت را از ریشه درآورد اما تمام دارایى او از بین رفت و در همان سال دو پسرش نیز مردند.