ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
ز 957 ق، از زنان شاعر. وى اهل تبریز بود. به نوشته سام میرزا در تحفه سامى وى «به صباحت و ملاحت شهره‏ى شهر است و به حسن رفتار و شیرینى گفتار آشوب دهر. حافظ كلام‏اللَّه مجید نیز هست.» در این كتاب اشاره‏اى به جنسیت او نشده اما توصیفاتى كه از وى شده سبب گردیده تا تذكره‏هاى متاخر او را جزو زنان شاعر بدانند. بیت زیر از اوست: مى‏روم از كوى جانان با دل افكار خویش زانكه پر شد دامنم از دیده‏ى خونبار خویش[1] (ز 597 ق)، شاعر. از زنان شاعر اهل تبریز بود كه قرآن را از حفظ مى‏خواند و خوش اخلاق و شیرین بیان نیز بود. نام او در تذكره زنان شاعر آمده اما، در هیچ تذكره یا منابع دیگرى به جنسیت او اشاره نشده است. از وى دیوان اشعارى به جاى مانده. بیت زیر از اوست: مى‏روم از كوى جانان با دل افگار خویش زان كه پر شد دامنم از دیده‏ى خونبار خویش[2]
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر