صدیقه دولت آبادی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی

6 -1258 مرداد 1340 ش، از زنان متجدد و نخستین زن روزنامه‏نگار. وى دختر حاج میرزا هادى دولت‏آبادى بود و در اصفهان به دنیا آمد. پدرش از روحانیون روشنفكر و متجدد زمان خود بود. صدیقه خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را در محیط خانواده فراگرفت و در سن پانزده سالگى با اعتضادالحكما ازدواج كرد و چند سالى در تهران اقامت كرد. در محیط سیاسى پس از مشروطه و در جریان مخالفت جناحهاى ملى و مذهبى با قرارداد 1907 م- كه كشور را رسماً تحت نفوذ انگلستان و روسیه قرار داده بود- وى با كمك درةالمعالى و سایر زنان همفكر تهرانى خود به قهوه‏خانه‏هایى كه از قند خارجى استفاده مى‏كردند مى‏رفت و آنان را از مصرف قند خارجى برحذر مى‏داشت. در سال 1296 ش پس از درگذشت پدرش به اصفهان بازگشت و نخستین مدرسه دخترانه را در آن شهر دایر كرد. در سال 1297 ش براى زمینه‏سازى بى‏حجابى در بین زنان، «شركت خواتین اصفهان» و دو سال بعد «شركت آزمایش بانوان» را تشكیل داد. در سال 1298 ش به منظور آشنایى بانوان به حقوق خانوادگى و اجتماعى خود و نیز آشنایى ایشان با اصول تعلیم و تربیت جدید، روزنامه «زبان زنان» را با سرمایه شخصى خود تأسیس كرد. در سال 1301 ش از راه كرمانشاه، بغداد، بیروت و حلب به پاریس رفت. در سال 1306 ش در رشته تعلیم و تربیت از دانشگاه سوربن پاریس فارغ‏التحصیل شد. در سال 1926 م در كنگره بین‏المللى زنان در پاریس به نمایندگى زنان ایرانى شركت كرد و در سال 1307 ش پس از شش سال دورى از وطن به كشور بازگشت. او به دلیل آرمانهاى تجدد خواهانه و نیز زمینه‏سازى عملى براى بى‏حجابى، پس از بازگشت از اروپا- كه مصادف با تثبیت حكومت رضاشاه بود بدون حجاب در انظار و جامعه ظاهر مى‏شد و مخالفت‏هاى زیادى را علیه خود برانگیخت. در سال 1315 ش به سرپرستى «كانون بانوان» برگزیده شد. كانون مؤسسه‏اى بود كه به منظور پیشرفت نهضت آزادى زنان در اردیبهشت 1314 ش تشكیل شد و ریاست عالیه آن نخست با شمس پهلوى (دختر رضاشاه) بود. وى در جنب كانون، دبستان و دبیرستانى مخصوص زنان بزرگسال ایجاد كرد. در سال 1316 ش كتاب آداب معاشرت را نوشت. او وصیت كرده بود كه در مرگش سوگوارى نكنند و سیاه نپوشند. وى پس از مدتى بیمارى در سن هشتاد و دو سالگى درگذشت.