ملیت :  ایرانی   -  قرن : 8 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
(بردع از بخش‏هاى آذربایجان، اران)، پیش از قرن نهم هجرى، از زنان عارف. به نوشته عبدالرحمان جامى وى از گویندگان شطح بود. برخى از مشایخ عرفا از وى راجع به این حدیث نبوى سؤال كردند: انا جلیس من ذكرنى (من هم‏نشین كسى هستم كه مرا به یاد آورد). فاطمه ساعتى با سؤال‏كننده گفتگو كرد پس گفت: ذكر اینست كه با وجود دوام ذكر تو، حق- سبحانه- را ملاحظه نمایى كه مذكور، كه حق- سبحانه- است، ذاكر توست و چون این ملاحظه نمودى و بر این ایستادى ذكر تو در ذكر حق- سبحانه- فانى گردد، یعنى نسبت ذكر از تو منقطع گردد و آنچه اندیشه كرده بودى كه حق- سبحانه- ذاكر توست باقى ماند ماند بر وجهى كه جمیع امور متقابله از زمان و مكان... مرتفع گردد. چون حق را ذاكر یابد، ذاكریت وى در مظهر خود خواهد یافت، پس حقیقت هم‏نشینى اینجا ظاهر گردد.