ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
1288 ق- 1317 ش، از نخستین بنیانگذاران مدارس دخترانه در تهران، وى دختر حاجى میرزا جعفر و همسر میرزا محمدباقر تاجر بود. این بانو در جریان جنبش مشروطه و پیشبرد اهداف آن، با جمعى از نان همفكر خود جمعیتى تشكیل داد و در تظاهرات علیه قرارداد 1907 م- كه ایران را رسما تحت نفوذ انگلستان و روسیه قرار مى‏داد- شركت كرد، همچنین در مخالفت با استفاده از كالاهاى خارجى به همراه دیگر زنان كوشش فراوان نمود. او علیرغم میل و رضایت همسرش مدرسه دخترانه «ترقى بنات» را تأسیس كرد. در این مدرسه دختران و پسران كوچك در كنار هم در كلاس درس مى‏نشستند و درس مى‏خواندند. چون آموزگار زن كم بود، مردان خوشنام دانشمند، از جمله آقا محمد مهران كه در آن زمان مشغول تحصیل در دارالفنون بود در این مدرسه تدریس مى‏كردند. وى در سن هفتاد سالگى درگذشت.[1] (1358 -1288 ق)، نیكوكار. در تهران به دنیا آمد. او از جمله زنانى است كه در جریان جنبش مشروطه با جمعى از زنان همفكر خود جمعیتى تشكیل داد و به مبارزه با مستبدین پرداخت. وى داراى تحصیلات عالى نبود ولى به فنون تربیت كاملا آگاهى داشت و از نخستین بنیان‏گذاران مدارس دخترانه در تهران به شمار مى‏رود. وى على رغم مخالفت همسرش، میرزا محمد باقر تاجر، مدرسه‏ى دخترانه‏ى ترقى بنات را تأسیس كرد.[2]