فضه

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی

ز ذوالقعده 1249 ق، از زنان عالم، فاضل، ادیب و خوشنویس. پدرش شیخ احمد بلاغى از علما و فقهاى فاضل قرن سیزدهم و همسرش شیخ حسن بلاغى (حدود 1280 ق) از فضلاى پرهیزگار زمان خود بودند. به نوشته اعیان‏الشیعه، وى قرآن و ادبیات عربى را نزد پدرش و فقه و اصول را نزد علماى خانواده‏اش فراگرفت و از آنان اجازه دریافت كرد. سرپرستى تدریس اصول و فقه و حدیث را برعهده داشت و بعضى از طلبه‏ها به درس او حاضر مى‏شدند. بعضى از علما كتاب قوانین میرزاى قمى را نزد او خواندند، زیرا كه او از میرزا اجازه داشت. به نوشته حسن صدر در تكمله امل‏الامل، این بانوى فاضل و جلیل خط خوشى داشت و از راه استنساخ كتب، خانواده‏اش امرار معاش مى‏كرد و كانت تستخرج المسودات الى البیاض لشدة معرفتها و حسن سوادها... بعضى كتابها را به خط خودش نوشته است كه از جمله آنها كشف‏الغطاء (جمعه 3 ذوالقعده 1249 ق) و كفایه حاج ملا هادى سبزوارى است.