ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
دانشمند و كاردان ایوبى. وى دختر ملك عادل ابوبكر، و همسر ملك منصور ایوبى (620 -595 ق) بود. همسرش علاقه فراوانى به او داشت و پس از مرگ وى چنان متأثر و اندوهگین بود كه لباس سیاه پوشیده و عمامه نیلى بر سر گذاشت و مدت زیادى سوگوار بود. شعراى عصر در مرگ وى قصاید و مراثى سوزناكى گفته‏اند؛ از جمله حسام‏الدین خشترى قصیده‏اى به این مطلع سرود: الطرف فى لجة والقلب فى سعر له دخان زفیر طار بالشرر (در غمش، چشم، غرق دریاى اشك و قلب در آتشى است كه لهیب آن شراره مى‏افكند.) و در یكى از ابیات آن به پوشش سیاه ملك منصور اشاره كرده است: ما كنت اعلم ان الشمس قد غربت حتى رایت الدجى ملقى على القمر نمى‏دانستم كه خورشید غروب كرده است تا آنكه سیاهى را بر ماه افكنده دیدم)