زین الدین جزی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : فرهنگ تاریخ گز و برخوار

معروف به شیخ جنتى، شاعر و ادیب، در كمال درویشى و صلاح بوده، دیوان اشعارش حدود 20000 بیت است. مؤلف، مثنوى اخلاقى به نام شاهپور و شهباز و از معاصرین نصرآبادى از شعراء قرن 12 هجرى بوده است و نقل عنه فى القناعه الى آخر قوله.یكى بازى به بازى گفت در دشت‏ كه تا كى كوه و صحرا مى‏توان گشت بیا تا سوى شهر آریم پرواز كه با شهزادگان باشیم دمساز گهى باشیم انیس بزم شاهان‏ گهى همصحبت زرّین كلاهان به شبها شمع كافورى گذاریم‏ به روزان با شهان نخجیر بازیم جوابش داد شهباز نكو رأى‏ كه اى نادان دون همت سرا پاى اگر صد سال باشى در بیابان‏ جفاى برف بینى جور باران كشى هر لحظه صد اندوه و خوارى‏ ز چنگال عقابان شكارى بسى بهتر كه بر تخت زراندود دمى محكوم حكم دیگرى بود قناعت جنّتى با تلخ و با شور بود نوش عسل با نیش زنبور همچنین این رباعى از اوست: هر چند متاعت همه عصیان و خطاست وین جسم شكسته كشتى موج فناست اى جنتى از كثرت طوفان گناه‏ مندیش كه ناخداى این بحر خداست