ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : فرهنگ تاریخ گز و برخوار
معروف به حاج آخوند از مشاهیر و علماى دیگر گز برخوار است. او در زمان فتحعلى شاه قاجار (1212-1250 هجرى قمرى) امام جماعت مسجد جامع گز را دارا بوده است كه او و اجدادش از اواخر زندیه تا اواخر قاجار به مدت تقریبى 120 سال یكى پس از دیگرى به شرح زیر در مسجد جامع بزرگ (سلجوقى) گز اقامه جماعت مى‏نموده‏اند. در فواصل زمانى بعضى از علماى دیگر با آنها مشاركت داشته‏اند. و اداى مسؤولیت دینى و مذهبى را قبول كرده و علاوه بر حل و فصل مسائل شرعى و فقهى مردم، وظیفه آموزش و تحصیل علمى داوطلبین فرزندان این نواحى را به عهده مى‏گرفته‏اند. در احوالات آنها آمده كه اصولاً از اولاد یكى از اعضاء و بزرگان خاندان زندیه بنام میرمحمّد بوده كه او در زمان درگیرهاى سپاهیان و عشایر قاجار در جنگهاى داخلى با خاندان زندیه به گز پناهنده شده و با كارگرى و اشتغال به پارچه‏بافى و كرباس‏بافى گذران زندگى مى‏كرده است. بعدها متأهل شده و ضمن همت گماشتن به تحصیلات فرزندان خویش، با جامعه و فرهنگ بومى‏منطقه در آمیخته و هماهنگ گشته است. به همین دلیل، بعدها افرادى از این خانواده با انتخاب لقب زندیان جزى در حفظ اصالت خانوادگى- اجتماعى خویش اقدام نموده‏اند كه یكى از این نمونه‏ها رحمت‏اللّه ابن میرزا هیبت‏اللّه ابن رحمت‏اللّه ابن ملّا حاج آقا ابن ملّا محمّد باقر ابن ملّا محمّد تقى ابن محمّد بوده و بدین ترتیب، پدر مرحوم محمّدعلى (حاج آخوند) ابن مرحوم ملا محمد حسین متقى ابن ملا محمد باقر معروف به ابوالفقرا ابن ملا محمد تقى ابن محمد مى‏باشد كه از رجال زندیه بوده است.