ابن فارض مصری

ملیت : مصر   -  قرن : 6

ابن فارض ابوحفص و ابوالقاسم عمربن ابی الحسن علی بن المرشدبن علی الحموی الاصل ،المصری المولد و الدار و الوفات ، معروف به ابن فارض و منعوت به شرف . عارف و شاعری معروف . اصلاً از مردم حماه شام است و در قاهره به سال 576 هَ .ق . متولد شده . پدر او قاضی قاهره و خود او مردی صالح و کثیرالخیر بود و مدتی مجاورت خانه ٔ خدا گزید. وی را اشعار بسیار و قصاید نیکو و طویل با اسلوبی لطیف و رائق به طریقه ٔ فقراء و اصطلاحات و منهج آنان و نیز دوبیتی و موالیا و اَلغاز هست و دیوان او را گرد کرده اند. وفات او در سال 632 بقاهره بوده و مدفن وی در جبل مقطم و تربت او زیارتگاه است . و دو قصیده ٔ تائیه و یائیه ٔاو مشهور است و دیوان قصائد او را ادبا و علماء بسیاری شرح کرده اند و کاملتر از همه شرح شیخ حسن بوری است و قصیده ٔ تائیه ٔ او را خاصةً شروح بسیار است ، ازجمله شرح فارسی مولانا عبدالرحمن جامی و شرح فرغانی . ابن فارض مصري( 576-632ه ) از اكابر عرفاي سده ي هفتم و هشتم هجري ميباشد كه اثر وزين و بي بديل او، تائيه ي كبري اين بزرگ عارف جهان اسلام، شوري در عـالم انداختـه و اثر كم حجم و پرمايه اي كه حكايت از حقايق ناب توحيدي دارد و از مـــنازل و سلوك عرفاني خبر ميدهد و ابن فارض بر «معرفت عاشقانه ي » خويش «خرقه ي شعـر » پوشانده و عشقبازان كوي معشوق را به خمخانه ي ساقي سيمين ساق كشانده تا در خراب آباد دل، با نور باده، جام وجودشان را برافروزند . اين پرداخته تحت عنوان « تحليل و وصف مباني و مقامات عرفاني, حب الهي در تائيه ي كبري ابن فارض مصري علاوه بر اينكه رهيافتي است براي فهم انديشه هاي عارفانه و عاشقانه ي كه اين عـارف محقق داشته، رويكردي در راستاي عرفان است.