وارنر باکستر

Baxter,Warner

بازیگر (1891، کولامبوس اوهایو- امریکا؛ 1951)

مادرش او را به تنهایی در سن فرانسیسکو بزرگ کرد. از دبیرستان بیرون آمد تا به عنوان پادو و بعداً فروشنده کار کند. مجذوب بازیگری شد، به یک گروه نمایشی پیوست و پس از چندی بازیگر اصلی گروه شد. طی جنگ جهانی اول وارد سینما شد و انواع قهرمانان متداول را در باقی مانده ی دوره ی صامت بازی کرد. در سال 1929 موفقیت بزرگ او با نخستین فیلم ناطقش، در آریزونای قدیم پیش آمده که در آن نقش یک راهزن الکی خوش مکزیکی، «سیسکوکید»، را بازی کرد و به خاطرش اسکار گرفت. این نقشی بود که دوبار دیگر بعدها در فیلم های دیگر بازی کرد. جالب این که این نقش به دنبال تصادفی که برای بازیگکر اولی- بازیگر/ کارگردان معروف رائول والش-  پیش آمد و منجز به نابینایی یک چشم او شد، به باکستر محول شد. او که بسیار خوش سیما و بازیگری لایق به شمار می آمد، در طول دهه ی 1930 ستاره ی مرد رُمانتیک و محبوبی بود. در اوایل دهه ی 1940 از ناراحتی عصبی رنج می برد ولی به بازی در فیلم های کم خرج، از جمله سری فیلم های کارآگاهی پزشک جنایی ادامه داد. به دنبال عملی برای خلاصی از آرتروز، دچار ذات الریه شد و درگذشت. دومین همسرش، وینیفرد برایسن (از 1918)، بازیگر بود.

شاید باکستر به دلیل تنوع و انعطاف پذیری اش بود که بیش از این شناخته و ستایش نشد. او چنان بازیگر قابل اعتمادی بود که باعث می شد حضورش نادیده انگاشته شود. از نظر فیزیک و شیوه ی بازیگری شبیه جان بولز بود. بولز البته می توانست آواز هم بخواند، ولی باکستر طیف متنوع حیرت انگیزتری از شخصیت ها را بازی می کرد. در طول سی سال، به هر چهره ای درآمد. در نقش «جولیان»، تهیه کننده برودوی در خیابان چهل و دوم، یک شخصیت امریکایی نمونه ای و آشنا به چند و چون دنیای نمایش به نظذ می رسد و این در حالی است که چهار سال پیش با در آریزونای قدیم نقش راهزن افسانه ای مکزیکی را بازی کرده بود. در رامونا یک سرخ پوست بود، در آلوما از دریاهای جنوب یک بومی جنوب اقیانوس آرام و حتی در نخستین نسخه ی گتسبی بزرگ نقش قهرمان اثر اسکات فیتس جرالد را بازی کرد. در دوره ی صامت و اوایل ناطق، مقابل بازیگران زن بزرگ دورانش- از جمله پولانگری،دولورس دل ریو، می مارش، بی بی دانیلز، لانش سوییت و جانت گینور- بازی کرد و مقابل لان چینی در غرب زنگبار و جالب این که بر عکس چینی که در وهله ی اول شخصیتش به وسیله ی گریم خلق می شد، او بر توانایی های بازیگری خویش متکی بود. نقش محبوب خودش، «دکتر ساموئل ماد» در زندانی جزیره ی کوسه است که فیلم درجه ی دومی از جان فورد بود و به همین خاطر، بازی باکستر مورد توجه لازم قرار نگرفت. او را بیش تر به خاطر نقش «دکتر اردوی» در مجموعه ی فیلم های پزشک جنایی که از محصولات رده ی «ب» کلمبیا بودند، به یاد می آورند.

 

 

از فیلم ها:  1918- همه ی زنان (هنلی)؛ 1921- دل های فریب خورده (هنلی)، نخستین عشق (کامبل)؛ 1922- اگر ملکه بودم (راگلز)، دختران حفاظت شده (دیلن)؛ 1923- سینت المو (استورم)، نود و نه (اسمیت)؛ 1924- کریستین گرسنه دل (آرچینباد)، مؤنث (س. وود)، باغ علف های هرز (کروز)؛ 1925- پسر پدرش (و. فلمینگ)، بستر طلایی (س. ب. دمیل)، به خاطر خوش آمدی (کروز)، مانکن (کروز)؛ 1926- گتسبی بزرگ (برنن)، فراری (و. دمیل)، آلوما از دریاهای جنوب (م. تورنور)؛ 1927- طبل های صحرا ( واترز)، دختر تلفن چی (برنن)؛ 1928- سه گناهکار (ر. و. لی)، رامونا (کروی)، زن کریگ (و. چ. دمیل)، خیابان خطر (اینس)، غرب زنگبار (برانینگ)؛ 1929- در آریزونای قدیمی (والش)، ماجرای عاشقانه ی ریو گرانده (سانتل)؛1930- مرتدها (و. فلمینگ)، بچه ی آریزونا (سانتل)، همسران دکترها (بورزیگی)؛ 1931- شوهر سفید پوست زن سرخ پوست (س. ب. دمیل)، سیسکوکید (کامینگز)؛ 1932- بابای تازه کار (بلایستن)، شش ساعت برای زیستن (دیترله)، به طرزی خطرناک ارادتمند شما (تاتل)؛ 1933- خیابان چهل و دوم (بیکن)، اتاقک پشت بام (وان دایک)، چهارشنبه دوستت داشتم (هـ . کینگ)؛ 1934- برودوی بیل (کاپرا)، چنین زن هایی خطرناکند (فلود)؛ 1936- زندانی جزیره ی کوسه (ج. فورد)، راه افتخار (هاکس)، سلطان نمایش (لنفیلد)، رابین هود ال ادوادو (ولمن)؛ 1937- کشتی بردگان (گارنت)، همسر، دکتر و پرستار (و . لانگ)؛ 1938- یک میلیون خواهم داد (و. لانگ)؛ 1939- زن، شوهر و دوست (راتاف)، بازگشت سیسکوکید (لیدز)؛ 1941- آدام چهار پسر داشت (راتاف)؛ 1943- پزشک جنایی (م. گوردون)؛ 1944- خانمی در تاریکی (لایسن)؛ 1945- شهامت پزشک جنایی (ج. شرمن)، اخطار پزشک جنایی (کسل)؛ 1946- پزشک جنایی در جست و جوی قاتل (کسل)؛ 1947- قمار پزشک جنایی (کسل)؛ 1948- یک آقای بی نام و نشان (کسل)؛ 1949- خاطرات پزشک جنایی (فریدمن)؛ 1950- زندان ایالتی (لندرز).