کارگردان : Michael Mann نویسندگان : Marie Brenner, Eric Roth بازیگران : Russell Crowe, Al Pacino, Christopher Plummer جوایز : کاندیدای اسکار بهترین تدوین ، کاندیدای اسکار بهترین صدا کاندیدای اسکار بهترین فیلمبرداری، کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی ،کاندیدای اسکار بهترین کارگردانی کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد کاندیدای اسکار بهترین فیلم خلاصه داستان : «برگمن» به همراه «مایک والاس» تهیه‌کننده‌ی یک برنامه‌ی خبری جنجال برانگیز در کانال CBS به نام «شصت دقیقه» هستند. او همواره به دنبال سوژه‌های داغ و دردسرساز می‌گردد که در این حین به یک پرونده‌ی مشکوک در مورد کمپانی‌های تولید سیگار برمی‌خورد. “برگمن” برای به دست آوردن اطلاعات دقیق به سراغ یکی از کارمندان ارشد کمپانی مذکور به نام «جفری وایگند» که اخیرا اخراج شده است می‌رود، پس از اصرار فراوان برگمن و دادن تضمین‌های لازم، از جمله عدم نمایش تصویر او در برنامه، جفری اطلاعات و اسرار بسیار تکان‌دهنده‌ای را در اختیار برگمن می‌گذارد و حتی در برنامه‌ی تلویزیونی وی حاضر و پرده از رازی تکان‌دهنده برمی‌دارد ولی کمپانی‌های عظیم دخانیات مانع از پخش این مصاحبه می‌شوند... ويگاند، به عنوان شاهد اصلی دادگاه عليه صنعت دخانيات در می سی سی پی و 49 ايالت ديگر آمريکا، بر خلاف ميل کارفرماهای سابقش با تيم خبری برنامه «60 دقيقه» گفتگو می‌کند. او که از تهديد به مرگ‌های بسيار و کمپينی که عليهش راه افتاده آسيب ديده، وقتی می‌فهمد که اين شوی تلويزيونی نمی‌خواهد مصاحبه‌اش را به دليل فشارهای شبکه CBS روی آنتن ببرد شوکه می‌شود. CBS که نمی‌خواهد گرفتار دعواهای قضایی شود از «60 دقيقه» می‌خواهد تا نسخه متفاوتی از اين ماجرای خبری بدون ويگاند تهيه کند. اين باعث بروز جر و بحث داخلی بين تهيه کننده دان هويت و مايک والاس (که هر دو با پخش نسخه بدون ويگاند موافقند) و برگمن، که با تمام قوا عليه ايده مبارزه می کند، می‌شود. فيلم‌نامه، که توسط مان و اريک راث (نويسنده فارست گامپ) نوشته شده، با دقت اين داستان را دنبال می کند اما از پارازيت‌های مناسبی برخوردار است. بر اساس استانداردهای هاليوود، «نفوذی» تريلر خوش ساختی است که رابطه در حال تغيير بين اصل بزرگ منشی و امنيت شغلی، بين قوانين شرکت و اصول اخلاقی را به بوته آزمايش می‌گذارد. فيلم تحت هدايت مان به يک دوستی نفر به نفر نه چندان دوستانه بين پاچينو و کرو تبديل شده که ما را به ياد رابطه مشابهی بين پاچينو و دنيرو در «مخمصه/Heat» مايکل مان می‌اندازد. منبع : نقد فارسی /987/