" و عزيزي که با خداست ..." 


باز يک درد ناگزير، باز يک نام آشنا
کوه از هوش رفته است، ماه افتاده در کُما
مرگ قيصر چه تلخ بود و عزيزي که با خداست ...
زير اين کوه درد باز ما رضاييم و او رضا
روزها مي‌روند و من فکر ياران رفته‌ام
فکر شب هاي بي کسي، فکر تکرار روزها
آن شبي که مي‌آمدم گريه مي‌کرد پشت خط
- جان احمد نرو به هند، جان آقا علي رضا...
بعد بغضش شکست و من فکر کردم به سرنوشت
بعد ما دورتر شديم، تو کجايي و من کجا...
شيخ محمود بي‌پناه، زندگي سخت‌تر شده ست
آه، شطّاح ناگزير... آه، عين القضات ما...


                          علیرضا قزوه