میز اوباما کوچک نیست، گزینه‌ها هم زیر میز نیست، این گزینه‌های روی میز خیلی سنگینه، ممکنه میز بشکنه.

به گزارش راسخون به نقل از فارس وبلاگ حکمت ما نوشت:

این میز اوباما هم آخرش کار دست ما می‌ده، تازگی‌ها که گزینه‌های روی میز اوباما، روی میز بعضی دوستان داخلی هم پیدا شده و نمی‌دونم، این همون کپی برابر اصله؟ یا نه، همون گزینه اوباما هست که قرض گرفته شده؟

خوب اون گزینه چی هست؟ درست حدس زدید، «رابطه با آمریکا»، البته روی میز اوباما، گزینه «رابطه با ایران» هست، و این اختلاف یه چیز طبیعیه...

اما ما که به خاطر هوش سرشارمون هنوز تو تناقضات و راه‌های زیاد فرعی موندیم و هیچ کس هم پیدا نشد به ما حالی کنه این رابطه با آمریکا واسه چی اینقدر مهمه؟ و چرا دوستان داخلی مدتی پشت اون میکروفن قشنگا، که آدمو گول می‌زنه، و همش حس می‌کنی، واسه خودت کسی میشی، میگن تعامل با دنیا و ..؟ همین‌جوری داد رابطه رو می‌زنند و آخرش درست و حسابی نگفتند رابطه چه مشکلی رو قراره حل بکنه؟

* روی میز اوباما گزینه ارزونی مرغ و برنج نیست

تا جایی هم که یادمه، رو میز اوباما گزینه ارزونی مرغ و برنج نبود؛ تازه گزینه برگشت همه اون پول تو جیبی‌های ملت ما هم که ده‌ها سال همینجوری کش می‌رفتند نبود؛ (حالا اگه سر خورده افتاده زیر میز من نمی‌دونم).

یا گزینه جواب دادن به ملت ایران، به خاطر همه بی‌احترامی‌ها و عربده کشی‌ها و حق کشی‌های این سال‌ها نبود؛ یا گزینه جواب گویی به همه کشتارها و قتل‌هایی که سال‌ها دخالتشون در اونها ثابت شد، روی میز نبود...

میزی که ما بهش یه کم علم پیدا کردیم، چند تا گزینه فکستنی و پوسیده بیشتر نداشت؛ یکیش رابطه بود، البته با قبولی شرایط آمریکا از طرف ایران، یکی دیگش حمله نظامی و سومی هم تحریم‌های اقتصادی بود، تا جونمون در بیاد.

البته ما با گزینه‌های اوباما صفا می‌کنیم، رابطه رو که با «قبولی شرایط خودمون» قبول داریم، که البته در این صورت غیر ممکن می‌شه، یعنی این گزینه که روی میز دوستان داخلی هست، گزینه آمریکایی‌هاست که قرض گرفته شده و این گزینه نسخه ایرانی نداره، حتی نسخه اسلامی هم نداره (آیه 51سوره مائده و...)

در مورد حمله نظامی هم، اوباما البته اون وقتا نبوده و یا اگه بوده دوران کودکی رو سپری می‌کرده و یادش نیست که تو طبس، بابابزرگ‌هاش بیچاره شدند؛ تو جنگ 8 ساله هم که خودشو و صدام، و ده‌ها توله دیگش رو یجا دادیم به باد؛ راه و بی‌راه هم که از ناو‌های جنگی تو خلیج فارس عکس یادگاری بر می‌داریم؛ 2-3 تا پهپادشون هم زورکی هدیه گرفتیم.

* آمریکا با دادن هدیه «تحریم» زحمت زیادی کشید

البته اینجا جا داره به خاطر کمکی که آمریکا در طی این 34 – 35 سال به ما واسه خودکفا شدنمان کرد، تشکر ویژه کنم و جا داره از همین جا دست دشمنان اوباما رو ماچ کنم، که داره همین کار رو با قدرت بیشتری انجام می‌ده، آمریکا با دادن هدیه «تحریم» زحمت زیادی کشید، که ما طی این سال‌ها به سرنوشت کشورهای عربی دچار نشویم، آقا دوباره تشکر...

این سه گزینه چند تا چیزو ثابت می‌کنه:

1-میز آمریکا خیلی کوچولو هست و جا واسه گزینه دیگه‌ای نداره، مثلا ارزونی مرغ و برنج افتاده زیر میز (آخه کسی هم برنمی‌داره بذاره بالا، یه مرغ و برنج بی‌دردسر بخوریم!).

2-میز جا داره، اوباما خالی بسته که گزینه‌ها رو میزه و جز این سه تا گزینه‌ای نیست.

3-میز اوباما کوچولو نیست، گزینه ها هم زیر میز نیست، اون گزینه‌های روی میز خیلی سنگینه، ممکنه میز بشکنه.

4-خانم اوباما (میشل) وسواس شدید داره، و به اوباما گفته وای به حالت مرغ و برنج و بذاری روی میز، همون سه تا بسه.

5-بچه‌های اوباما آتیش پاره هستند، اینقدر با این گزینه‌ها ور رفتند که اصلاً معلوم نیست مرغ و برنجش کجا رفته، البته گزینه‌هایی که اصلاً نمی‌شه دست زد و خود اوباما هم عاجز مونده رو روی میز جاگذاشتند.

6-اصلاً میزی وجود نداره، گزینه‌ها سر حوض گذاشته شده و بنابراین همش آبکی از آب در اومده.

به هر حال تو این همهمه واژگان و به هم ریختگی مطالب، می‌خواستم به دوستان داخلی تذکری داده باشم و اون اینکه: 35 سال که تحمل کردید؟ چند سال دیگه هم صبر کنید، بهتون قول می‌دم نسل ما دمار از روزگار این متکبر تازه به دوران رسیده درآره، احتمالاً شما دوستان عزیز، چون سن و سالی ازتون گذشته و سال‌های نبرد خستتون کرده، دیگه کمی باید استراحت کنید، و صحنه رو واسه اونا که انگیزه مثبتی برای مبارزه دارند، خالی کنید.

/7432/