محمد اقبال لاهوری در کلامی نغز می‌گوید: «من صبح با صدای قرآن پدرم از خواب برمی‌خاستم و می‌دیدم که پدرم قرآن می‌خواند. او به من می‌گفت: محمد! قرآن را چنان بخوان که گویی بر تو نازل شده است».