امّ حسّان»، بانوی زاهدی بود که در خانه‌اش جز حصیری کهنه و پاره چیز دیگری نبود. به او گفتند: اگر از بستگانت کمک بخواهی، حتماً به تو کمک خواهند کرد. وی گفت: من دنیا را از مالک آن درخواست نمی‌کنم، چگونه از دیگران که قدرتی ندارند، طلب کنم؟