از عابدی پرسیدند: چگونه روزگارت را سپری می‌کنی؟ لبخندی زد و گفت: من همنشین پروردگار خویشتنم! هرگاه بخواهم او رازهایش را به من بگوید، کتاب آسمانی را می‌خوانم و چون من قصد کنم با او راز گویم، در پیشگاه او نماز می‌گزارم.