شخصی از عارفی موعظه‌ای خواست. وی گفت: از مردمی در شگفتم که خانه‌ای می‌سازند که هر روز گامی از‌ آن دور می‌شوند و ساختن خانه‌ای را که هر روز گامی به سویش پیش می‌روند، رها کرده‌اند.