علامه «حسن‌زاده آملی» می‌گوید: «درس استاد شعرانی تقریباً هیچ تعطیلی نداشت. در طول سال تنها دو روز تعطیل بود: یکی عاشورا و دیگر [روز] شهادت رسول خدا(ص) و امام حسن مجتبی(ع). یک روز پربرف زمستانی برای درس به منزل ایشان رفتم و عذرخواهی کردم که با این برف [سنگین] نباید مزاحم شوم. [ایشان] فرمود: شما روزهای قبل که می‌آمدید، گداهای گذر بودند. امروز چطور؟ گفتم: بودند. علامه فرمود: آنها کارشان را تعطیل نکردند، چرا ما تعطیل کنیم؟!»