فرزند یکی از نزدیکان خلیفه بغداد در خردسالی از دنیا رفت و پدر وی پریشان و بسیار غمگین شد. خلیفه به او چنین نوشت: آیا برای تو بهتر بود که همین فرزند زنده می‌ماند و باعث فتنه و دردسر تو می‌شد! درحالی‌که اکنون جز رحمت و ‌آسایش نصیب تو نشده است و همین کودک از دست رفته، در قیامت شفیع تو خواهد بود!