پادشاهی به درویشی گفت: آن لحظه که در درگاه حق تعالی به مقام قرب و تجلّی رسیدی و صفای باطن یافتی، مرا هم یاد کن. درویش گفت: چون آفتاب جمال دوست بر من بتابد خود را فراموش می‌کنم، پس چگونه تو را به یاد آورم!