از عارفی پرسیدند: چرا خدا خود را با عنوان «خَیرُ الرَّازِقِینَ؛ بهترین روزی دهندگان» (حج: 58) ستوده است؟ گفت: زیرا هر کس نعمت او را کفران نماید، رزق و روزی‌اش را قطع نمی‌کند.